U bent hier: Gouda's Glorie » Historie » Seizoen 2009/2010
Bekijk de site normaal
Go Stores Fysio Beter MTP Supplies Van Beynum Toerkoop Bodegraven Kempkes Optiek de Goudse verzekeringen Van 't Hof Makelaardij Sponsor worden? Base Logistics Basis Daems Koren Airco de Tapperij Witgoed OnlineMazda

Seizoen 2009/2010

04-04-2010

Goudse Babies halen alles uit de kast om Glorie met 48-17 te verslaan

In de jaarlijkse rugbywedstrijd tussen de Goudse Babies en Gouda's Glorie trokken de Babies alle registers open om een afgang als vorig seizoen (toen wonnen de Glorianen namelijk) te voorkomen. Van heinde en ver, uit de jeugdselectie en zelfs van de tegenstander werden er absolute top-spelers gehaald. Tegenover een basis van slechts 6 (!) senioren waren de maarliefst 16 (!) echte Glorianen waren uiteraard niet te beroerd om mee te werken aan het opvijzelen van het geknakte jeugdige moraal. De jongste Glorianen, Marcel Matse en Roger van Dijk mochten onder luid protest en hartstochtelijke smeekbedes met aan broekriem hangende en wenende maagden aan toe, de prachtige groen-blauwe blokken verruilen voor de wat rommelige, smoezelige streepjes.

Vervolgens werd afgesproken om de eerste 30 minuten te gebruiken voor de gezamenlijke warming-up maar het jeugdige grut moest zonodig viermaal (of iets meer) scoren. Toen de stramme spieren, op die van Wiebe de Haan na, warm waren gingen de Glorianen ook maar eens op bivak in het territorium van de vijand. Het gras is immers altijd groener aan de overzijde. Met werkelijk oogstrelend rugby bleken de Glorianen nog steeds in staat soepele voorwaartsen-bewegingen op de mat te leggen waar zelfs de aanwezige (ex-) ereklassers van gingen blozen. Als dartele hindes sprongen de ranke lijven van Frits Smid, Sjaak Oortwijn, Frans van der Sanden en Rolf Idsinga door de wei, tot ongekende hoogte aangemoedigd door de visionaire instructies van captains Ad van der Zanden en Hans Barnas. Driemaal werd er gescoord door de Glorianen en zo was het foutje tijdens de warming-up natuurlijk zo weggepoetst. De ranke en conditierijke dertigers Dennis Both en Marcel van Loon maakten het losse werk met de jeugdige snotjochies tot een formaliteit. Omdat de Babies erop stonden dat er ook een driekwartlijn zou komen, vreselijk flauw uiteraard, werden de op papier snelste Glorianen Arthur Kwinkelenberg, Olav Strotmann en Niels Ansinger verbannen naar de saaie, stille prairieachtige steppes (het permafrost) langs de zijlijn waar ook Glorie-debutant Martin Bergonje zijn kampement had opgeslagen. Na een dikke 20 minuten in het tweede bedrijf roken de Glorianen de macaroni al, maar moesten de Babies zonodig nog even verder. Ondanks (of dankzij) de zeer eenzijdig toegepaste voordeelregel van referee Joop van Dorp werd met 4 tries in de laatste handvol minuten zo de (ongeveer) 48 tegen 17 overwinning bijzonder geflatteerd.

Al met al is de orde in de Goudse rugbywereld weer volledig hersteld en hebben we allemaal kunnen genieten van wat volgend seizoen de slagader van RFC Gouda II moet worden ! In het Baby kamp werden de lijnen uitgezet door de Goudse talenten in dienst van DIOK en Ascrum. Laten we hopen dat ze allemaal snel een baan in Gouda vinden en gewoon weer bij Pa en Ma op zolder komen wonen. 

Eric, Alex en Sam : Bedankt !

Bekijk de foto's in het fotoboek van de glorianen

ps: ........en Michiel van de Bovenkamp was er natuurlijk ook bij !


29-03-2009

Gouda's Glorie wint van Evergreens

Aangevuld met een handvol uiteraard volstrekt onbelangrijke jonge babies speelde de heren van Gouda's Glorie tegen de vriendelijke heren van de RC Delft Evergreens, op hun beurt aangevuld met meer dan een handvol Old Engineers van RC Thor. Dat dergelijke combinaties teams nog wat communicatiefouten moeten overwinnen bleek wel toen Gouda's Glorie de eerste toss wel won maar plots toch de tweede verloor. Maar hoe dan ook, de Delftse combinatie bleek significant ervaring te hebben dan de Goudse maar dat was voor aanvoerder Wiebe de Haan natuurlijk geen enkel probleem. Met relatief fitte Goudse springbokken als Vincent Kleijweg en Niels Ansinger, bleek de driekwartlijn een ware plaag voor de Delftse defensie. De Peppies en Kokkies volgende elkaar snel op en met solide wingers als Ad van der Zanden en Hans van der Poel was er werkelijk geen houden aan voor de radeloze Delftenaren. Tel daarbij op dat nagenoeg alle scrums, mede door de noeste arbeid van Olav Strotmann, uiteraard voor de Gouwenaars waren en men kan zich een spelbeeld voorstellen. Een ontketend Glorie tegen een naar lucht snakkend en nu al naar het eindsignaal verlangend Evergreens. Binnen 20 minuten was het al twee maal raak voor de Gouwenaars, die natuurlijk - om het spannend te houden - ook twee tries toelieten. Uit pure empathie voor de tegenstanders en omdat het lijden niet langer aan te zien was, werd besloten vier maal 20, in plaats van twee maal 40 minuten te spelen.

In dat tweede deel van de eerste helft was het debuut van Martin, nog even zonder achternaam, opvallend want zijn optreden in de warming-up waren voor coach Joop van Dorp aanleiding om hem te wisselen voor een van de twee fantastisch presterende wingers. Inderdaad een mirakelse beslissing want door deze "ace" werden ineens hardwerkende flankers als Duncan MacRae en zelfs Appo Kersbergen bang voor hun basisplaats en zodoende deden zij er nog een schepje bovenop waardoor het uitzichtloos lijden van de Delftenaren er alleen nog maar erger op werd. Tussen alle gallery-play van de creme de la creme van het Goudse rugby door, werd er uiteraard nog gescoord en daarmee de ruststand bepaald op 24-12.

Na rust bleken de Deltenaren ook ineens zonodig een paar jonkies in te moeten zetten en dat was natuurlijk voor de Goudse heren een mooi gebaar om van deze wedstrijd nog een echte wedstrijd te maken. Maar met heren als Dennis Both, die zijn surplus aan conditie etaleerde door zelfs na drie fases op de wing erbij kon zijn, en Frans van der Sanden konden de Glorianen met kinderlijk eenvoudige oplossingen deze pot als ware veldheren naar een goed einde leiden. Dat de Delftenaren tweemaal scoorden en tot 2 punten konden komen was natuurlijk eigenlijk de inkt van dit schrijven niet eens waard, maar voor de vele neutrale toeschouwers natuurlijk wel aardig.

In de slotafse gooide Glorie de deur definitief dicht en werd de Zilvervloot binnengehaald. Gouda's Glorie breekt met deze overwinning wel met een traditie en dat is dat de gasten de gastheer altijd laat winnen en dan zal dan wel komen door het meegebrachte jonge volk wat van dergelijk tradities natuurlijk nog helemaal niets begrijpt. Man-of-the-match was een zeer onopvallend spelende Marcel van Loon want met zijn soepele heupbewegingen, opgedaan tijdens zijn recente salsa-lessen maakte hij menig Deltebnaar het hoofd op hol. Zo gaan ook de rest van de Glorianen nog een hoop lol beleven aan die salsa avonturen van deze nu al zo soepel bewegende mastodont.

Veel rust hebben de Glorianen natuurlijk niet nodig en dat hoeft ook niet want Eerste Paasdag is alweer Jong tegen Oud aan de Uiterwaardseweg en dan zal blijken dat Gouda's Glorie deze oefenpot benut heeft om de puntjes op de i te zetten.

Job, Sybren, Friso, Koen, Freek en Gino bedankt !

Foto's van deze wedstrijd zijn hier te bekijken.


Menu